De bedrijfsarts bij twijfel: zo zet je hem goed in
Je twijfelt of een zieke werknemer echt niet kan werken. Wat nu? Het antwoord begint bijna altijd bij dezelfde persoon: de bedrijfsarts. Dit is niet om het probleem door te schuiven, maar omdat alleen een arts kan beoordelen wat iemand met zijn klachten wel en niet kan. In dit blog lees je hoe je de bedrijfsarts goed inzet als er twijfel is.
Waarom de bedrijfsarts?
Als werkgever mag je niet naar de ziekte vragen en ook niet zelf beoordelen of iemand arbeidsongeschikt is. De bedrijfsarts mag dat wel. Hij spreekt de werknemer, kan met diens toestemming informatie opvragen bij de behandelend arts, en vertaalt dat naar wat voor jou relevant is: wat kan deze werknemer nog, en wat niet.
Daar zit ook een grens. De bedrijfsarts is geen controleur van de werkgever. Hij werkt onafhankelijk en heeft een medisch beroepsgeheim. Wat hij met de werknemer bespreekt, blijft tussen hen, behalve wat jij nodig hebt om het werk en het loon te regelen.
Wat hoor je wel van de bedrijfsarts, en wat niet?
De Autoriteit Persoonsgegevens (AP), de privacytoezichthouder, heeft dat precies afgebakend. Je hoort welke werkzaamheden de werknemer niet meer of juist nog wel kan, hoelang het verzuim naar verwachting duurt, in welke mate hij arbeidsongeschikt is en welke aanpassingen of interventies nodig zijn voor zijn terugkeer. Je hoort niet welke diagnose hij heeft, welke klachten of pijn hij ervaart, bij welke artsen of therapeuten hij loopt, en ook niet wat er privé speelt, zoals een scheiding of relatieproblemen.
Ook als de werknemer toestemming geeft, blijft de bedrijfsarts terughoudend: in een arbeidsrelatie is toestemming zelden echt vrij. Dreigt het verzuim lang te duren, dan maakt de bedrijfsarts een probleemanalyse. Die analyse zelf krijg je niet; je krijgt het advies dat erop gebaseerd is, met concrete stappen voor herstel en terugkeer.
Werk je met een casemanager? Werkt die in opdracht van de bedrijfsarts, dan mag hij meer medische informatie inzien, maar met jou niet meer delen dan de bedrijfsarts zelf. Werkt hij namens jou, dan gelden voor hem dezelfde regels als voor jou.
Zo zet je de bedrijfsarts in bij twijfel
- Vraag om een eerder spreekuur. Je hoeft niet te wachten op de volgende geplande afspraak. Bij concrete twijfel kun je vragen of de werknemer eerder wordt opgeroepen. Dat kan ook al in de eerste weken: je hoeft niet te wachten tot de zesde week, waarin de bedrijfsarts bij dreigend langdurig verzuim uiterlijk een oordeel moet geven.
- Leg feiten voor, geen gevoelens. "Hij zit al drie weken thuis en ik vertrouw het niet" helpt de bedrijfsarts weinig. "Een collega zag hem dinsdag de hele dagtegels leggen bij een buurman, terwijl hij volgens jouw advies niet zwaar mag tillen" wel. Wat de werknemer jou zelf over zijn ziekte heeft verteld, hoort daar niet bij: volgens de AP geef je dat ook niet door aan de bedrijfsarts.
- Stel een concrete vraag. Bijvoorbeeld: past deze activiteit bij de beperkingen die je hebt vastgesteld? Of: kan hij passend werk doen, en zo ja, welk?
- Leg vast wat je vraagt en wat er terugkomt. Dat dossier heb je nodig als het later tot een loonmaatregel of een procedure komt.
Niet eens? Vraag een deskundigenoordeel
Soms blijft de twijfel, of zijn werkgever en werknemer het fundamenteel oneens. Dan kun je bij UWV een deskundigenoordeel aanvragen: een onafhankelijke beoordeling door een verzekeringsarts of arbeidsdeskundige van UWV. Dat kan bijvoorbeeld over de vraag of de werknemer zijn eigen werk kan doen, of het werk dat je aanbiedt passend is en of de re-integratie goed verloopt. Ook de werknemer kan een deskundigenoordeel aanvragen.
Het oordeel is niet bindend, maar rechters wegen het wel mee. Wil je een werknemer ontslaan omdat hij niet meewerkt aan zijn re-integratie, dan is een deskundigenoordeel in de regel zelfs verplicht. Aan de aanvraag zijn kosten verbonden; de actuele bedragen vind je op de website van UWV.
Is de werknemer het niet eens met de bedrijfsarts, dan kan hij ook een second opinion vragen bij een andere bedrijfsarts. Dat is iets anders dan een deskundigenoordeel, en het een sluit het ander niet uit.
Fictief voorbeeld: de sportschool
Monteur Erik meldt zich ziek. Uit de terugkoppeling van de bedrijfsarts blijkt dat hij voorlopig niet kan knielen en niet zwaar kan tillen. Na twee weken hoort zijn leidinggevende dat Erik in de sportschool is gezien. In plaats van hem te confronteren met de vraag of hij wel echt ziek is, vraagt ze hoe het gaat en noemt ze wat ze heeft gehoord. Erik vertelt dat hij daar oefeningen doet. Omdat ze niet kan beoordelen of dat past bij zijn beperkingen, vraagt ze de bedrijfsarts om een eerder spreekuur en legt ze de waarneming feitelijk voor. De bedrijfsarts laat weten dat begeleide oefeningen juist bij het herstel horen. Twijfel weggenomen, relatie intact.
Wat als de twijfel blijft?
Blijven er concrete aanwijzingen dat de werknemer een ander beeld geeft dan klopt, dan kun je overwegen de feiten te laten onderzoeken. Ook dan blijft de bedrijfsarts belangrijk: hij beoordeelt of wat is vastgesteld past bij de beperkingen. Lees meer in ons blog over het inschakelen van een recherchebureau of bekijk het complete stappenplan in ons eerdere blog.
Dit blog is bedoeld als algemene informatie en is geen juridisch advies. Het beschrijft de stand van zaken in november 2026. Regels, beleid en rechtspraak kunnen veranderen, en hoe iets uitpakt, hangt altijd af van de situatie.
Voor allebei, en voor geen van beiden. Jij betaalt de bedrijfsarts, maar hij werkt onafhankelijk en heeft een medisch beroepsgeheim. Hij adviseert jou over wat de werknemer kan, en begeleidt de werknemer bij zijn herstel en terugkeer.
Je kunt je twijfel voorleggen, en dat is ook de juiste route. Doe dat met concrete feiten en een concrete vraag, zoals: past deze activiteit bij de beperkingen die je hebt vastgesteld? Een diagnose krijg je niet terug, wel een oordeel over wat de werknemer wel en niet kan.
Nee. Ook in algemene termen hoor je niet wat iemand mankeert. Je hoort wat hij wel en niet kan, hoelang het naar verwachting duurt en wat er nodig is voor zijn terugkeer. Daarmee kun je het werk regelen.
Ja, als dat in je verzuimprotocol staat, en dat hoort er ook in. Verschijnt hij zonder goede reden niet, dan kun je het loon opschorten tot hij wel meewerkt. Laat hem dat wel direct en schriftelijk weten.
Dan kun je hem vragen het werk te hervatten. Blijft hij zonder goede reden weg, dan heeft hij in beginsel geen recht op loon. Is hij het oneens met de bedrijfsarts, dan kan hij een deskundigenoordeel bij UWV aanvragen. Een rechter wijst een loonvordering over zo'n periode in de regel alleen toe als er een deskundigenoordeel ligt.
Leg het voor aan de bedrijfsarts, met de vraag of het waargenomen gedrag past bij de beperkingen die hij heeft vastgesteld. Rechters verwachten die stap voordat je een zware maatregel neemt. Doe het wel snel: overweeg je een ontslag op staande voet, dan telt ook deze tijd mee voor de vraag of je onverwijld hebt gehandeld.